Pelin Tan & Özge Çelikaslan
Pelin Tan, Keith Haring Sanat ve Aktivizm Ödülü’nün altıncı sahibi (2019) ve Mardin’de yaşıyor. Batman Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim görevlisi ve kültür çalışmaları master programı yöneticisi olan Tan, Beyrut Orient Institut’tan Roemer Bursu aldı (2024) ve Atina’da Sosyal Bilimler Ulusal Enstitüsü’nde konuk araştırmacı oldu (2026). 2019 yılından bu yana IBA Stuttgart 2027’nin küratörler kurulunda yer alıyor. Tan, i press Cambridge dergisinin yayın yönetmenliğini yürütüyor. Forms of Non-Belonging adlı kitabı e-flux books&Sternberg Press, MIT Press tarafından 2026’da yayınlandı.
Sanatçı Anton Vidokle ile beraber pek çok film yönetti, son filmi Gılgamesh: She, Who Saw the Deep / Gilgamêş: Ewe ku kûrahî dît (2022) ile Sharjah Film Ödülü’nü aldı (2020). Kısa metrajlı belgeseli Landscapes as Archives, Ramallah’taki Qattan Vakfı’nda gösterildi (2023). Kısa süre önce Yezidi kadın toplulukları ve kadın emeği hakkındaki araştırma videosu Dimeşin/Walking, Zagreb Modern Sanat Müzesi’nde (msu) sergilendi. Tan’ın çalışmaları ayrıca CIVA Brüksel (2024), Oslo Arkitekturtriennale trienali (2016), Bergen Assembly (2013), İstanbul Bienali (2007, 2015, 2022), Beijing Art Biennial (2023), Lisbon Architecture Triennale (2014), Ashkal Alwan Homeworks, İstanbul Tasarım Bienali (2021) ve benzeri mekânlarda sergilendi. Tan Artıkİşler video kolektifi ve Mardin merkezli Arazi Meclisi (Arazi Assembly) üyesidir.
Özge Çelikaslan hareketli imgeler, arşiv pratikleri ve araştırma temelli sanat alanlarında çalışıyor ve bellek, mekân ve arşiv ekolojileri gibi meseleleri göz ardı edilmiş görsel ve işitsel malzemeler aracılığıyla sorguluyor. Yerleştirmeleri ve arşiv derlemeleri, arşivlerdeki boşlukların susturulmuş anlatılara ve tartışmalı tarihsel meselelere nasıl alan açabildiğini inceliyor. Braunschweig Güzel Sanatlar Yüksekokulu’ndan (HBK) doktorasını alan Çelikaslan’ın bir kamusal değer olarak arşivler konusundaki araştırmaları, Archiving the Commons: Looking through the Lens of bak.ma (2024) yayınının da temelini oluşturdu. İşbirliğine dayalı bir dijital arşiv olan ve bağlamla ilişkili anımsamanın yanı sıra tarihin belgelenmesi ve yeniden tahayyül edilmesinin katılımcı biçimleri ile ilgilenen bak.ma’nın kurucularından. Çalışmaları başta transmediale, İstanbul Bienali, HKW Berlin, ZKM Karlsruhe ve De Appel olmak üzere çeşitli mecralarda sergilenen Tan, AGIT Berlin, der Akademie Schloss Solitude ve CAIS Bochum gibi kurumlardan konuk sanatçı olarak davetler ve burslar aldı.
Pelin Tan ve Özge Çelikaslan, Allianz Foundation tarafından desteklenen Alman-Türk ortak üretim programı kapsamında Haziran-Eylül 2026 tarihleri arasında Tarabya Kültür Akademisi’nde konuk sanatçı olarak bulunmuşlardır.
Pelin Tan, Keith Haring Sanat ve Aktivizm Ödülü’nün altıncı sahibi (2019) ve Mardin’de yaşıyor. Batman Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim görevlisi ve kültür çalışmaları master programı yöneticisi olan Tan, Beyrut Orient Institut’tan Roemer Bursu aldı (2024) ve Atina’da Sosyal Bilimler Ulusal Enstitüsü’nde konuk araştırmacı oldu (2026). 2019 yılından bu yana IBA Stuttgart 2027’nin küratörler kurulunda yer alıyor. Tan, i press Cambridge dergisinin yayın yönetmenliğini yürütüyor. Forms of Non-Belonging adlı kitabı e-flux books&Sternberg Press, MIT Press tarafından 2026’da yayınlandı.
Sanatçı Anton Vidokle ile beraber pek çok film yönetti, son filmi Gılgamesh: She, Who Saw the Deep / Gilgamêş: Ewe ku kûrahî dît (2022) ile Sharjah Film Ödülü’nü aldı (2020). Kısa metrajlı belgeseli Landscapes as Archives, Ramallah’taki Qattan Vakfı’nda gösterildi (2023). Kısa süre önce Yezidi kadın toplulukları ve kadın emeği hakkındaki araştırma videosu Dimeşin/Walking, Zagreb Modern Sanat Müzesi’nde (msu) sergilendi. Tan’ın çalışmaları ayrıca CIVA Brüksel (2024), Oslo Arkitekturtriennale trienali (2016), Bergen Assembly (2013), İstanbul Bienali (2007, 2015, 2022), Beijing Art Biennial (2023), Lisbon Architecture Triennale (2014), Ashkal Alwan Homeworks, İstanbul Tasarım Bienali (2021) ve benzeri mekânlarda sergilendi. Tan Artıkİşler video kolektifi ve Mardin merkezli Arazi Meclisi (Arazi Assembly) üyesidir.
Özge Çelikaslan hareketli imgeler, arşiv pratikleri ve araştırma temelli sanat alanlarında çalışıyor ve bellek, mekân ve arşiv ekolojileri gibi meseleleri göz ardı edilmiş görsel ve işitsel malzemeler aracılığıyla sorguluyor. Yerleştirmeleri ve arşiv derlemeleri, arşivlerdeki boşlukların susturulmuş anlatılara ve tartışmalı tarihsel meselelere nasıl alan açabildiğini inceliyor. Braunschweig Güzel Sanatlar Yüksekokulu’ndan (HBK) doktorasını alan Çelikaslan’ın bir kamusal değer olarak arşivler konusundaki araştırmaları, Archiving the Commons: Looking through the Lens of bak.ma (2024) yayınının da temelini oluşturdu. İşbirliğine dayalı bir dijital arşiv olan ve bağlamla ilişkili anımsamanın yanı sıra tarihin belgelenmesi ve yeniden tahayyül edilmesinin katılımcı biçimleri ile ilgilenen bak.ma’nın kurucularından. Çalışmaları başta transmediale, İstanbul Bienali, HKW Berlin, ZKM Karlsruhe ve De Appel olmak üzere çeşitli mecralarda sergilenen Tan, AGIT Berlin, der Akademie Schloss Solitude ve CAIS Bochum gibi kurumlardan konuk sanatçı olarak davetler ve burslar aldı.
Pelin Tan ve Özge Çelikaslan, Allianz Foundation tarafından desteklenen Alman-Türk ortak üretim programı kapsamında Haziran-Eylül 2026 tarihleri arasında Tarabya Kültür Akademisi’nde konuk sanatçı olarak bulunmuşlardır.
Blog yazısı
Açık Stüdyo
Tarabya Kültür Akademisi, 19 Eylül tarihinde Açık Stüdyo etkinliği kapsamında kapılarını ikinci kez ziyaretçilere açtı. Akademi’nin güncel konuk sanatçıları, sanatsal çalışmalarından ve Tarabya’da konaklamaları sırasında geliştirdikleri projelerden örnekler sundu. Performanslar ve katılımcı formatlardan video çalışmalarına, ses ve arşiv projelerine uzanan etkinlik programı, konuk sanatçıların farklı çalışma biçimlerine ve araştırma süreçlerine dair kapsamlı bir bakış sundu.
Achim Lengerer, gazeteci Serkan Seymen ile birlikte, Köln’de 1973 yılında gerçekleşen Ford grevine ilişkin yürüttüğü akustik araştırma kapsamında gerçekleştirdiği röportajları ve ses kayıtlarını bir araya getiren katılımcı bir dinleme oturumuna davet etti. Oturumun odağında, Batı Almanya’daki göçmen ve göçmen olmayan işçiler arasındaki dayanışma ve dışlanma biçimleri ile bu olayların sonraki kuşaklar üzerindeki etkileri yer aldı.
Ortak üretim programın konuk sanatçıları Gözde Gazioğlu ve Füsun Türetken, A House in Kalamış adlı çalışmalarıyla İstanbul’un Kalamış semtindeki üç katlı bir villanın hikâyesini ele aldı. Villa, Osmanlı İmparatorluğu’ndan Türkiye Cumhuriyeti’ne uzanan çok katmanlı bir kent tarihinin izlerini taşıyor. İsimler, fotoğraflar, belgeler ve anılar aracılığıyla kişisel ve kolektif tarih birbirine bağlanıyor.
Nele Stuhler, çay evinde gerçekleştirdiği sunumda, dil, oturmak ve farklı şekillerde bir yere yerleşme ve kendine yer bulma hâlleri üzerine oyunlu bir yaklaşımla yürüttüğü çalışmasını ve araştırmasını paylaştı. Performans niteliğindeki sunumuna Atelier-Galata sanatçısı Ruth Kemna müziğiyle eşlik etti.
Ozan Zakariya Keskinkılıç, İstanbul’daki yılanlar ve bunlara ilişkin mitolojik anlatılar üzerine yürüttüğü şiirsel araştırmasından kesitler sundu. Sultanahmet Meydanı’ndaki Yılanlı Sütun’dan Medusa tasvirlerine ve Şahmaran figürüne uzanan araştırması, kentin farklı mekânlarını ve hikâyelerini birbirine bağlıyor. Gökçe Uygun’un müzikal eşliğiyle, ekim ayında yayımlanacak şiir kitabı binde mich odysseus gleich an die ubahnstange’den şiirler okudu.
Pelin Tan ve Özge Çelikaslan, Video Topographies: Archiving Ecological and Spatial Injustices başlıklı araştırma projelerinden bir seçki sundu. Rezidansları sırasında gerçekleştirdikleri video çekimleri, Dicle Nehri boyunca ekolojik tahribatı, mekânsal dönüşümü, yerinden edilmeyi ve gündelik yaşamı belgelemektedir. Sunum, Sema Aslan ve Servet Kaplan’ın katılımıyla gerçekleşen; felaket, imge, mekân ve tanıklık konularının ele alındığı bir panelle tamamlandı.
Sven Johne, Tarabya’daki konaklaması sırasında son hâlini verdiği yeni videosu Alina’dan kesitler gösterdi. Video, ekim ayında Frankfurt am Main’da ilk kez izleyiciyle buluşacak.
Etkinliğin kapanışında Volkan T error, İstanbul’un Aksaray semtinin geçmişi ve bugünü ile kendi aile tarihini ele alan görsel-işitsel bir seri olan The Reconstruction Tapes’ten bir bölümü canlı olarak sundu. 1990’ların mixtape kültüründen ilham alan çalışma, röportajları ve alan kayıtlarını beat’ler, loop’lar, şiir ve elektroakustik unsurlarla bir araya getiriyor.
Open Studios böylece yalnızca güncel konuk sanatçıların farklı sanatsal pratiklerini görünür kılmakla kalmadı; aynı zamanda sanatçıların rezidansları sırasında yürüttükleri araştırmaların Türkiye’deki mekânlar, hikâyeler ve toplumsal meselelerle farklı şekillerde nasıl ilişkilendiğini de ortaya koydu.